Instant messaging is inmiddels zo ingebed in het dagelijks leven dat we het nauwelijks meer merken. Wij beschouwen realtime tekst als vanzelfsprekend. Maar destijds was het een noviteit. Slechts een handvol pioniers introduceerden vrije, onmiddellijke communicatie met de massa. AOL Instant Messenger was er één van. Het definieerde de sociale gewoonten van een generatie.

Wat is IM? Je downloadt een kleine client. U maakt verbinding met internet. Je verzendt korte sms-berichten. Het voelt als e-mail, maar het is sneller. E-mail wacht. IM niet. Wanneer u op verzenden klikt, ziet de ontvanger dit onmiddellijk. Ze antwoorden binnen enkele seconden. Het gesprek stroomt. Het is een dialoog, geen monoloog.

AIM is eind 2017 gesloten. Die datum is belangrijk. Het markeerde het einde van een tijdperk. Toch herinneren miljoenen mensen het nog steeds met veel plezier. Dit gaat niet alleen over nostalgie. Het gaat erom te begrijpen hoe de technologie werkte. We zullen naar de basisfuncties kijken. We zullen kijken naar de geavanceerde tools. We zullen zien hoe gebruikers de software daadwerkelijk gebruikten.

Een korte geschiedenis van het protocol

AIM was niet de eerste. ICQ versloeg het met een jaar. ICQ werd gelanceerd in 1996. Het was de eerste openbare IM-client. Toen kwam AIM in 1997. Het groeide snel. Het werd enorm.

Op het hoogtepunt waren de cijfers onthutsend. Maandelijks loggen 33 miljoen unieke gebruikers in. Dat is een enorm publiek. Tijdens piekuren waren 6 miljoen mensen tegelijkertijd online. De servers moesten die belasting aan. Het was een staaltje techniek.

De software breidde zich uit. Tekst was nog maar het begin. Gebruikers deelden foto’s. Ze stuurden video’s. Muziekbestanden die over netwerken worden verplaatst. Bestanden van allerlei aard reisden door de cliënt. Spraakoproepen verschenen later. Videogesprekken volgden. Het werd een knooppunt voor communicatie. Niet alleen tekst. Audio. Visueel. Alles in één venster.

In de jaren 2010 veranderden de zaken. Het landschap veranderde. Mobiele apparaten namen het over. Facebook Messenger ontstond. WhatsApp won terrein. Deze apps waren mobile-first. Ze waren dynamisch. AIM voelde zwaar. Het voelde oud. In 2017 was het een overblijfsel. De markt was verder gegaan. De technologie bleef, maar de gebruikers vertrokken.

De interface gebruiken

Hoe gebruikten mensen het eigenlijk? De ervaring was apart. Het was niet zomaar een raam. Het was een aanwezigheid. Je had een vriendenlijst. Je zag wie er online was. Je zag wie er weg was. Statusupdates waren belangrijk. Ze vertelden je of iemand het druk had. Of als ze inactief waren.

Als u op een naam klikte, werd een chatvenster geopend. Eenvoudige interface. Geen rommel. Gewoon sms’en. De klant regelde de rest. Jij typte. Jij stuurde. De andere kant zag het. U hoeft niet te wachten tot servers e-mails synchroniseren. Geen check-inboxen. Gewoon onmiddellijke feedback.

Geavanceerde functies zorgden voor extra complexiteit. Je zou kleine spelletjes kunnen sturen. Je kunt je huidige nummer delen. Deze kleine details maakten de ervaring persoonlijk. Het ging niet alleen om informatie. Het ging over aanwezigheid. Over het er zijn.

De infrastructuur ondersteunde dit. Servers stuurden berichten door. Zij verzorgden de aansluitingen. Zij beheerden de statusupdates. Achter de schermen was het complex. Voor de gebruiker was het eenvoudig. Een vak om in te typen. Een verzendknop. Dat was alles.

Waarom het er nu toe doet

We gebruiken tegenwoordig verschillende apps

Om AIM onder de knie te krijgen, moest je beginnen met een schermnaam. Zie het als uw unieke identiteit in de chatroom, een beetje zoals een e-mailadres, maar uitsluitend voor instant messaging. Je kunt iemand niet pingen zonder deze specifieke reeks tekens te kennen.

Hier is de daadwerkelijke workflow om aan de slag te gaan:

  • Navigeer naar de startpagina van AOL Instant Messenger en klik op de link “Een schermnaam verkrijgen”.
  • Kies “Een account aanmaken” en klik op Doorgaan.
  • Voer uw gewenste schermnaam en een veilig wachtwoord in.
  • Beantwoord de vereiste beveiligingsvragen om door te gaan.
  • Als die naam al in gebruik is, vraagt ​​het systeem u een andere te proberen. AIM stelt alternatieven voor op basis van uw voorkeuren om u te helpen een beschikbare optie te vinden.
  • Na betaling heeft u een bevestigingse-mail ontvangen met daarin een link om het account te activeren.

De vriendenlijst opbouwen

Nu een schermnaam was beveiligd, was de volgende stap het downloaden van de AIM-softwareclient. De eerste lancering was bijzonder nuttig voor de sociale integratie. Er wordt gevraagd of u in uw bestaande e-mailcontacten naar vrienden wilt zoeken.

“Buddies” was de eigen term voor contacten. De software was verrassend agressief in het kruisbestuiven van uw adresboek. Er wordt automatisch Yahoo! Mail -, Hotmail – en Microsoft Outlook -accounts voor iedereen die ook een AIM-schermnaam had. Vervolgens werd de mogelijkheid geboden om deze namen rechtstreeks aan uw Buddylijst toe te voegen.

Uw Buddylijst was de kerninterface, een georganiseerde opslagplaats van IM-contacten die in uw account waren opgeslagen. Bij het openen van AIM werd u geconfronteerd met een hoofdvenster met deze lijst, gesegmenteerd in standaardgroepen:

  • Vrienden
  • Familie
  • Collega’s
  • AIM Bots (geautomatiseerde contacten voor filmtijden, aandelenkoersen, enz.)

Je zat niet vast aan deze standaardinstellingen. U kunt nieuwe groepen maken door naar het menu Bewerken te gaan en ‘Groep toevoegen’ te selecteren.

Contacten beheren en toevoegen

Om je kring uit te breiden, ging je naar het menu Bewerken en selecteerde je “Buddy toevoegen.” Je wijst vervolgens het nieuwe contact toe aan een specifieke groep. De interface maakte aanvullende details mogelijk, zoals het e-mailadres of mobiele telefoonnummer van de persoon, waardoor het gemakkelijker werd om bij te houden wie wie was.

De status van uw verbindingen was visueel en onmiddellijk. Op uw Buddylijst werd duidelijk onderscheid gemaakt tussen wie online en wie offline was. Online contacten verschenen onder hun respectievelijke groepskoppen. Degenen die offline waren, werden onderaan de lijst weggestopt in een aparte groep met de titel “Offline.”

Instantberichten verzenden

Een bericht versturen via AOL Instant Messenger was eenvoudig, maar de werking ervan was volledig afhankelijk van de vraag of de persoon zich al in uw digitale omgeving bevond.

Als je doelwit op je Buddylijst stond, had je twee snelle opties. U kunt hun schermnaam markeren en op de IM-knop onderaan het venster klikken. Of u kunt gewoon dubbelklikken op hun naam. Hoe dan ook, er verscheen onmiddellijk een speciaal chatvenster.

Wat als ze niet op uw lijst stonden? Je moest door het AIM-hoofdmenu gaan. Selecteer “Nieuwe IM” en voer handmatig de schermnaam in. Het systeem probeert dan verbinding met u te maken.

Zodra het venster open was, was de interface minimaal. Je hebt in een groot wit tekstvak onderaan getypt. Druk op Enter of klik op “Verzenden” om hem af te schieten. Het bericht zweefde naar de bovenste helft van het venster. Antwoorden verschenen onder je eigen tekst, waardoor een verticale draad ontstond die op een echt gesprek leek.

Inkomende berichten en privacy beheren

AIM ging niet alleen over verzenden; het ging over filteren. U kunt volledige gesprekken opslaan via het Bestandsmenu door op “Venster opslaan” te klikken. Hierdoor kunt u later een gesprek hervatten, waarbij de context behouden blijft zonder dat u opnieuw hoeft te synchroniseren.

Meldingen werden afgehandeld met een duidelijke waarschuwingstoon. Als een onbekende persoon je een bericht stuurde, liet AIM dit niet zomaar door. Je wordt gepauzeerd met de melding: “[schermnaam] heeft je een IM gestuurd. Wil je het lezen?”

Dit was jouw poort. Je kunt het lezen, negeren, of de nucleaire optie kiezen: blokkeer die schermnaam. Eenmaal geblokkeerd, konden ze geen contact meer met u opnemen. Het was een primitieve maar effectieve firewall voor sociale interactie.

Groepsgesprekken via Buddy Chat

Wilt u met meer dan één persoon praten? Buddy Chat maakte van een 1:1-verbinding een tijdelijke groepsruimte. De opzet was rigide maar functioneel:

  1. Navigeer naar het AIM-menu.
  2. Beweeg de muis over “Chat” en selecteer “Buddy Chat.”
  3. Voer de schermnamen in van iedereen die je wilde uitnodigen.

Je vrienden hebben een uitnodiging ontvangen. Ze konden het accepteren of ontkennen. Als ze accepteerden, gingen ze naar de kamer.

In de kamer veranderden de mechanismen niet. Je typte in het vak, drukte op Enter en je bericht ging naar iedereen. Het was een eenvoudig uitzendmodel. Geen mooie kanalen, geen rollen. Gewoon een gedeeld tekstvak.

De taal van emoticons

Tekst alleen was vaak te plat voor AIM. Het platform was sterk afhankelijk van emoticons om de toon over te brengen. Er waren 16 ingebouwde smileys, variërend van dom tot chagrijnig tot flirterig.

Om er een te gebruiken, klikte u op het gele smileypictogram in de werkbalk. Er viel een palet naar beneden. U hebt uw stemming gekozen en er is een afbeelding in uw bericht ingevoegd. Het was een ruwe manier om emoties te uiten, maar het definieerde de beeldtaal van het vroege web.

Latere functies voor AIM

Mobiele berichten en doorsturen

De mogelijkheid om mobiele telefoons rechtstreeks vanuit AIM te sms’en kwam later in de levenscyclus van de klant. Het was niet automatisch. Om het te laten werken, had u het daadwerkelijke mobiele nummer van de ontvanger nodig.

Er was ook IM doorsturen. Deze functie stuurt expresberichten naar uw telefoon als u niet achter uw bureaublad zit. Activering was eenvoudig. Ga naar het hoofdmenu Bewerken. Klik op Instellingen. Selecteer het tabblad Mobiel. Registreer uw nummer.

Het was niet zomaar eenrichtingsverkeer. U kunt de doorgestuurde chatberichten beantwoorden met sms-berichten vanaf uw telefoon. Hierdoor werd een brug geslagen tussen de desktopervaring en de mobiele zak.

VoIP- en oproepdiensten

AIM volgde de golf van populariteit van Voice Over IP (VoIP). Het bood gratis internettelefoongesprekken aan andere AIM-gebruikers. De hardwarevereiste was eenvoudig. Een hoofdtelefoon met ingebouwde microfoon. Of een computer met standaardluidsprekers en een microfoon.

AIM Call Out ging nog een stap verder. Het functioneerde op dezelfde manier als vroege Skype. U kunt elk standaardtelefoonnummer rechtstreeks vanuit de AIM-interface bellen.

Er was een vangst. Het was niet gratis. Er werden kosten per minuut in rekening gebracht.

Mechanica voor bestandsoverdracht

Het delen van bestanden was een kernhulpprogramma van het platform. U kunt afzonderlijke documenten of hele mappen naar elke vriend sturen. Het proces was handmatig maar effectief.

  1. Dubbelklik op de naam van een buddy om een ​​nieuw chatvenster te openen.
  2. Zoek de knop Bestanden verzenden onder aan het chatvenster.
  3. Kies Bestand verzenden of Map verzenden.
  4. Er wordt een systeemdialoogvenster geopend. Selecteer het doel op uw harde schijf.

De ontvanger had de macht. Zij konden de overdracht accepteren of weigeren. Het was niet geforceerd.

Voor visuele inhoud heeft AIM 6.5 het spel veranderd. Er verscheen een speciale knop Afbeeldingen in het chatvenster. Sleep foto’s rechtstreeks naar de chat. De software heeft het formaat automatisch aangepast. Ze stuurden onmiddellijk. U kunt ze als afzonderlijke afbeeldingen of als diavoorstelling verzenden.

Sociale profielen

AOL breidde de sociale netwerken uit binnen AIM 6.5. Gebruikers kunnen openbare of privéprofielpagina’s bouwen. Op deze pagina’s werden foto’s, hobbylijsten en externe links gehost.

U kunt rechtstreeks vanuit uw eigen profiel naar de profielen van uw vrienden linken. De toegang was eenvoudig. Klik op het AIM-menu. Selecteer Mijn profiel openen. Het veranderde een berichtenclient in een lichtgewicht sociaal netwerk.

AIM Express en andere producten

Lang voordat mobiele apps de communicatie probleemloos maakten, waren mensen al op zoek naar dat gemak. AOL Instant Messenger (AIM) was niet alleen meer een desktopclient. Het werd een webservice. Deze verschuiving werd gedreven door een simpel verlangen: praat met vrienden zonder vastgeketend te zijn aan je eigen machine.

Het gemak van AIM Express

Voer AIM Express in. Het was een browsergebaseerde interface waarmee je expresberichten kunt verzenden zonder de zware clientsoftware te installeren of uit te voeren. Je hebt zojuist een webbrowser geopend, ingelogd en je was binnen. Dit was een game-changer voor iedereen die vastzat op een openbare computer, een bibliotheekterminal of een kantoor-pc waar het installeren van software onmogelijk of verboden was.

Het weerspiegelde de desktopervaring verrassend goed. Je volledige Buddylijst wordt onmiddellijk geladen. Een nieuwe vriend of groep toevoegen terwijl u de webversie gebruikt? De volgende keer dat u zich aanmeldde, werd het weer gesynchroniseerd met uw hoofdbureaubladinstallatie. U was niet alleen maar aan het berichten; u kunt zelfs uw AOL Mail controleren via twee speciale pictogrammen onder aan het venster. Het was verenigd. Het was snel. En het werkte vanaf elke computer met een internetverbinding.

Uitzenden met AIM Share

Toen was er AIM Share. Dit ging minder over één-op-één chats en meer over uitzendingen. U kunt met één klik een link of een bericht naar uw volledige Buddylijst sturen.

De workflow was eenvoudig. U kunt de AIM Share-website rechtstreeks bezoeken of een werkbalkknop in uw browser installeren. Heeft u een website gevonden waarvan u dacht dat uw vrienden deze geweldig zouden vinden? Klik op de knop. AIM genereert automatisch een bericht met de URL van de site. Voeg een korte beschrijving toe, klik op ‘Delen’ en boem: iedereen op uw lijst heeft de link ontvangen. Het was een vroege vorm van sociaal delen, die ruim tien jaar vóór Twitter bestond.

Uw aanwezigheid personaliseren: uitdrukkingen en melodieën

Uw digitale identiteit deed er toe. AIM Expressions was de hub voor het beheer van die identiteit. Het behandelde twee hoofdcomponenten: buddy-pictogrammen en achtergrond.

Het buddy-pictogram was de kleine afbeelding die naast uw naam verscheen in elke uitgaande chat en op uw profiel. De achtergrond was de achtergrondafbeelding achter dat pictogram. Je kunt beide aanpassen via het vak ‘Mijn persoonlijkheid’ bovenaan de pagina Uitdrukkingen. Klik op ‘Wijzigen’, blader door tientallen opties en update uw uiterlijk. Als de ingebouwde selectie niet volstaat, kunt u op Google zoeken naar ‘buddy icon’ en honderden sites van derden vinden die aangepaste afbeeldingen aanbieden.

AIM Tunes bood een ander soort personalisatie: muziek. Met deze functie konden twee gebruikers tegelijkertijd gratis naar elkaars muziekbibliotheken luisteren. Het was een sociale functie, waarmee je in realtime kunt delen waar je naar luisterde. Maar het had een grote beperking. Het kon geen DRM-beveiligde muziek streamen. Dit betekende dat de meeste mp3’s die via iTunes of Napster werden gekocht, verboden terrein waren. De technologie werkte, maar de auteursrechten van de industrie hielden dit tegen.

Het harde optreden op het gebied van de beveiliging

Al deze connectiviteit bracht kosten met zich mee. Vanaf januari 2002 werd AIM een doelwit. Er werden met een alarmerende frequentie gaten in de beveiliging gemeld. Dit waren niet alleen kleine problemen; het waren kwetsbaarheden waardoor hackers de computers van gebruikers konden overnemen door ze te infecteren met kwaadaardige code, met name wormen.

AOL reageerde door speciale filters aan hun AIM-servers toe te voegen, waardoor de meeste directe bedreigingen werden afgesloten. Maar het probleem bleef bestaan. Een artikel van Wired News benadrukte dat ondanks deze oplossingen beveiligingslekken een belangrijk probleem bleven voor AIM. De infrastructuur werd blootgelegd. Het risico van een verwoestende, wijdverbreide wormaanval lag nog steeds op tafel.

AIM-toepassingen

In 2004 meldde het Pew Internet & American Life Project dat 11 miljoen Amerikanen al instant messaging (IM) gebruikten terwijl ze aan het werk waren. Zeker, sommige van die gesprekken waren gewoon een praatje met vrienden. Maar een groot deel van dat verkeer bestond eigenlijk uit mensen die probeerden samen te werken. Ze waren op zoek naar iets dat sneller was dan e-mail. Iets waarvoor je de telefoon niet hoefde op te nemen.

AOL zag deze verschuiving. Ze wisten dat hun instant messenger niet langer alleen speelgoed voor tieners was. Daarom lanceerden ze AIM Pro. Het was gratis. Het is ontworpen als de professionele neef van de consumentenversie. Het doel was simpel: van een chat-app een volwaardig kantoorpakket maken.

Dit is wat het daadwerkelijk bood.

De functies die e-mail probeerden te vervangen

AIM Pro was niet alleen maar tekst op een scherm. Het bundelde functies waar bedrijven elders goed geld voor betaalden.

Desktop delen was de belangrijkste functie. Het werd mogelijk gemaakt door WebEx, wat destijds een groot probleem was. U kunt uw volledige computerscherm laten zien aan iedereen die bij de conferentie is ingelogd. Geen schermafbeeldingen meer. Nooit meer “Ik kan uw scherm niet zien.” Je hebt het zojuist gedeeld.

Toen was er videoconferentie. Het werkte op dezelfde manier als de videogesprekken in AIM 6.5. Je kunt video aan elke standaard chatsessie koppelen. Als je een IM-maatje had, zou je de schakelaar kunnen omzetten en ze kunnen zien. Het zorgde ervoor dat werken op afstand iets minder eenzaam voelde.

Bestanden delen loste een specifieke hoofdpijn op. E-mails hebben bijlagelimieten. Met AIM Pro kunt u belangrijke documenten direct verzenden. Geen maatkappen. Geen stuiterende e-mails heen en weer. Stuur gewoon.

Maar de echte killer-app voor kantoorpersoneel was de integratie.

De Outlook-integratie

AIM Pro zat daar niet zomaar. Er werd met Microsoft Outlook gesproken. U kunt al uw e-mails verzenden, ontvangen en beheren vanuit de IM-interface. Eén raam. Eén plek om te kijken.

Het bevatte ook een ingebouwde kalender. Dit werd ook gesynchroniseerd met Outlook. U krijgt updates over vergaderingen en afspraken rechtstreeks in uw chatvenster. U hoeft niet meer van tabblad te wisselen om binnen vijf minuten te controleren of u gebeld wordt.

Beveiliging was een ander verkoopargument. Omdat WebEx de backend aandreef, waren de gegevens die over het netwerk reisden gecodeerd. Voor bedrijven die zich zorgen maakten over lekkages was dat een opluchting.

Waarom het niet duurde

Het lijkt nu een goed idee. Waarom bleef het niet hangen?

Alles eindigde toen AOL in december 2017 de AIM-service stopzette. De infrastructuur werd donker. De kenmerken verdwenen. De 11 miljoen werknemers die erop hadden vertrouwd voor hun samenwerking verloren van de ene op de andere dag hun gereedschap.

Het experiment bewees dat mensen communicatiemiddelen wilden die aanvoelden als communicatie, niet als een database. Maar AOL handelde te langzaam. De markt veranderde. Slak arriveerde. Er kwamen ploegen. Ze boden betere integraties, betere beveiliging en een toekomst die niet afhankelijk was van een berichten-app uit eind jaren negentig.

AIM Pro was zijn tijd in sommige opzichten vooruit. Het begreep dat werk gebeurt in streams, en niet alleen in de inbox. Maar de eerste zijn betekent niet dat je de laatste bent. En soms betekent laatste zijn dat je uitgestorven bent.

Dit artikel is bijgewerkt in combinatie met AI-technologie, vervolgens op feiten gecontroleerd en bewerkt door een HowStuffWorks-editor.

Veel meer informatie