John F. Kennedy Jr. nam niet de meest rechte weg naar de bar. Nadat hij zijn tanden had gezet op elite voorbereidende scholen zoals Phillips Academy en Collegiate School, belandde hij in 1979 bij Brown University. Hij bracht daar vier jaar door, dook diep in de Amerikaanse geschiedenis en studeerde af in 1983.
Maar de academische wereld was niet zijn enige obsessie.
Vers van zijn Brown-diploma had JFK Jr. een duidelijke interesse in prestaties. Hij bleef niet uitsluitend op het academische spoor; in plaats daarvan stapte hij op amateurpodia in New York City. Dit waren geen kleine rollen. Hij verscheen in een aantal producties, waarbij hij blijk gaf van een gevoel voor dramatiek dat later zijn publieke persoonlijkheid zou bepalen.
Zijn moeder, Jacqueline Kennedy Onassis, had andere plannen.
Ze spoorde hem aan om zich tot de wet te wenden. Dus ruilde hij scripts in voor statuten en schreef zich in aan New York University om zijn diploma rechten te behalen. Hij kwam in 1989 over de finish, maar de laatste hindernis bleek steiler dan verwacht.
Het bar-examen is notoir wreed.
JFK Jr. faalde tweemaal.
Twee strikes en hij lag eruit? Niet helemaal. Hij ging terug naar de tekentafel. Bij zijn derde poging slaagde hij uiteindelijk. De weg om advocaat te worden was geplaveid met nieuwe pogingen, maar hij haalde de finish.
“Hij zakte twee keer voor het balie-examen voordat hij voor de derde keer slaagde.”
Deze volharding werd een bepalende eigenschap. Het ging niet alleen om het behalen van het diploma. Het ging erom te bewijzen dat hij de druk aankon. De acteerrollen vervaagden, maar de juridische referenties bleven hangen.
Jaren later zou het beeld van JFK Jr. met een juridisch tijdschrift de covers domineren. De acteur was verdwenen. De advocaat bleef. Maar die ervaringen in een vroeg stadium? Ze hebben hem nooit echt verlaten. Ze bepaalden hoe hij sprak. Hoe hij bewoog. Hoe hij contact maakte met een publiek dat zich niet alleen in een rechtszaal bevond.
Het herinnert ons eraan dat onderwijs niet altijd lineair is. Soms is het een reeks omwegen. Een paar mislukkingen. En nog een laatste, zwaarbevochten pass.
