Koncentratory sieciowe (huby) stanowią korki w cyfrowym świecie. Wyobraź sobie chaotyczne czterokierunkowe skrzyżowanie, na którym wszyscy kierowcy muszą się całkowicie zatrzymać i ustąpić miejsca innym, którzy pojawią się w tym samym czasie. Dodaj 12, a nawet 100 dróg, a czas oczekiwania stanie się nie do zniesienia. Konflikty są możliwe nie tylko tutaj; są nieuniknione.

Na scenę wchodzi przełącznik sieciowy (przełącznik). Działa jak wymiana koniczyny. Zamiast kierować cały ruch do jednego zatłoczonego punktu, przełącznik zapewnia oddzielny pas wyjazdowy. Każdy pojazd może podążać własną trasą do celu, nie zatrzymując się ani nie czekając na nadjeżdżające pojazdy.

Różnica w wydajności jest bardzo zauważalna. Kiedy podłączasz urządzenia do koncentratora, wszystkie korzystają z jednej wspólnej przepustowości. Przepustowość jest dzielona pomiędzy wszystkich uczestników. Jeśli masz 10 urządzeń podłączonych do koncentratora 10 Mb/s i dwa z nich komunikują się, pozostałe 8 urządzeń będzie konkurować o pozostałą prędkość. Jest to wspólny zasób, którego często brakuje.

Switch może zmienić zasady gry. Każdy port przełącznika ma swój własny kanał. Urządzenie podłączone do portu przełącznika otrzymuje pełną przepustowość. Obecnie ta sama sieć o przepustowości 10 Mb/s umożliwia każdemu węzłowi jednoczesną komunikację z szybkością do 10 Mb/s.

Węzeł komunikacyjny to ruchliwe skrzyżowanie, na którym ludzie czekają w kolejce. Rozjazd to zbiór mostów i ramp, które umożliwiają swobodny przepływ ruchu. Nie musisz ustąpić pierwszeństwa samochodom jadącym na północ tylko dlatego, że chcesz jechać na południe. Droga jest jasna. Prędkość jest stała. Żadnych opóźnień.

Przełączniki zapewniają oddzielną przepustowość dla każdego portu, eliminując wąskie gardła związane z koncentratorami współdzielenia.

To nie jest tylko teoria. Dlatego współczesna sieć wydaje się tak responsywna. Jeśli wszyscy korzystają z jednego koncentratora, opóźnienia mogą szybko się sumować, gdy ktoś zacznie pobierać duży plik. Pozostała część sieci działa z minimalną prędkością. To pobieranie odbywa się niezależnie za pomocą przełącznika. Pozostała część sieci biurowej lub domowej będzie nadal działać z pełną prędkością. Węzły przesiadkowe Cloverleaf nie tylko skracają czas oczekiwania. Eliminuje to całkowicie.

Czy to oznacza, że ​​huby umarły? Prawie. Są to relikty wolniejszej epoki. Przełączniki stały się standardem, ponieważ dają użytkownikom to, czego naprawdę potrzebują: prędkości niezależne od aktywności sąsiednich urządzeń. Infrastruktura ewoluowała od wspólnych obszarów publicznych do szeregu dróg prywatnych. W rezultacie sieć zaczęła bardziej przypominać autostradę niż rondo.

W starszych tekstach możesz spotkać się z terminem „domena kolizyjna”. Koncentratory tworzą jedną dużą domenę kolizyjną. Wszyscy rywalizują o ten sam czas antenowy. Przełącznik psuje tę sytuację. Każdy port ma swoją własną domenę kolizyjną. To oddzielenie pozwala modelom pracować z pełną wydajnością. Bez tego nadal stoisz na rozdrożu. Z tym musisz po prostu iść.

Konieczne jest przejście z koncentratorów na przełączniki. To jak różnica między dzieleniem pasa na ruchliwym moście a posiadaniem własnej, prywatnej rampy. Pierwsza opcja stwarza wrażenie opóźnienia. To drugie daje poczucie wolności. Zasada ta działa, ponieważ sieć nie jest już postrzegana jako pojedyncza współdzielona przestrzeń. Jest uważany za zbiór indywidualnych połączeń. W ten sposób osiąga się prędkość. W ten sposób osiąga się niezawodność.

To nie magia. To po prostu najlepsze rozwiązanie inżynieryjne. Drogi buduje się inaczej.