Stel je voor dat je een gezellig café binnenloopt, een warme koffie en een vers kaneelbroodje bestelt, om er vervolgens achter te komen dat de persoon die je barista heeft ingehuurd, het menu heeft ontworpen en de zakelijke vergunningen heeft geregeld, geen mens is. Het is een algoritme.

In Stockholm, Zweden, serveert een nieuw experimenteel café meer dan alleen cafeïne; het biedt een tastbaar kijkje in de toekomst van werk. Dit etablissement, gelanceerd door de in San Francisco gevestigde startup Andon Labs, wordt bijna volledig beheerd door een chatbot met kunstmatige intelligentie genaamd ‘Mona’.

Terwijl de front-of-house-ervaring een afspiegeling is van elke traditionele koffiebar in de buurt, worden de backend-activiteiten aangestuurd door code. Dit experiment heeft tot doel de dreigende dreiging van AI-automatisering te demystificeren door precies te laten zien hoe deze technologieën functioneren in echte managementrollen.

Hoe een AI de teugels overneemt

De verantwoordelijkheden van Mona reiken veel verder dan eenvoudige planning. Volgens Andon Labs had het AI-systeem de taak om het bedrijf helemaal opnieuw op te starten. Haar portfolio van prestaties omvat:

  • Naleving van de regelgeving: Het veiligstellen van de benodigde vergunningen om het café te openen.
  • Bewerkingen: Ontwerp van het menu en sourcing van leveranciers.
  • Human Resources: Het plaatsen van vacatures op platforms zoals Indeed en LinkedIn, het houden van telefonische sollicitatiegesprekken en het nemen van definitieve aanwervingsbeslissingen voor het personeel.

“Het is een experiment. We denken dat AI in de toekomst een groot deel van de samenleving en de arbeidsmarkt zal uitmaken. En we willen dat testen voordat dat de realiteit is en zien welke ethische vragen er rijzen als een AI bijvoorbeeld mensen in dienst neemt”, legt Hanna Petersson van Andon Labs uit.

Het doel is niet om de menselijke interactie met klanten te vervangen, maar om te observeren hoe AI omgaat met de logistieke en managementlasten van het runnen van een klein bedrijf. Voor bezoekers als student Urja Risal fungeert het café als een live case study. “Je hoort zoveel dat AI onze banen gaat overnemen, maar hoe ziet dat er in de praktijk uit?” Risal-notities. “Ik vond het een mooi experiment om meer te leren over… hoe je je als samenleving daarop kunt voorbereiden.”

Het menselijke element: vrijheid en frustratie

Ondanks het digitale brein achter het gordijn, vertrouwt het café op menselijke barista’s om het werk uit te voeren. Interessant genoeg was de feedback van het personeel op hun AI-baas verrassend positief.

Kajetan Grzelczak, een barista in het café, beschrijft Mona als een verrassend effectieve leider. “Mona is verrassend een goede baas. Ze is communicatief en ik heb veel vrijheid om mijn mening te uiten, mijn eigen dingen aan het menu toe te voegen en dergelijke”, zegt hij. Vergeleken met eerdere managementervaringen vindt Grzelczak de door AI beheerde omgeving prettiger en minder microbeheerd.

Het experiment verloopt echter niet zonder problemen. Hoewel Mona uitblinkt in administratieve taken, is haar oordeel over voorraadbeheer grillig gebleken. De AI heeft af en toe buitensporige hoeveelheden voorraden besteld, wat heeft geleid tot een humoristische maar veelzeggende “muur van schaamte” in het café. Dit display belicht onnodige aankopen van de AI, zoals 10 liter olie, 15 kilo tomaten in blik en 9 liter kokosmelk in blik.

Wat dit betekent voor de toekomst van werk

Dit café in Stockholm biedt een microkosmos van de bredere economische verschuiving naar automatisering. Het roept kritische vragen op over de rol van AI in de besluitvorming, vooral wanneer die beslissingen van invloed zijn op het levensonderhoud van mensen. Het experiment benadrukt zowel de potentiële efficiëntiewinst – zoals gestroomlijnde werving en vergunningverwerking – als de beperkingen van de huidige AI, die moeite kan hebben met contextueel oordeel bij aanbestedingen.

Terwijl AI steeds meer wordt geïntegreerd in de beroepsbevolking, dient dit project als een praktisch testbed. Het suggereert dat hoewel AI een algemene manager kan worden, de effectiviteit ervan zal afhangen van hoe goed het de logistieke precisie in evenwicht brengt met de genuanceerde behoeften van menselijke werknemers. Voorlopig is het grootste risico in dit café niet de massale werkloosheid, maar eerder een overschot aan tomaten uit blik.