De geruchtenmolen draait momenteel luid. Waarom? Omdat Apple met zijn schema knoeit. En niemand weet nog hoe ze daarover denken.
De line-up van de iPhone 18 begint raar te worden. Ingewikkeld. Misschien wel de meest consequente uitrol sinds het origineel bijna twintig jaar geleden uitkwam. Maar ‘raar’ is meestal niet hoe je de jaarlijkse updates van Apple beschrijft. Of toch?
Het verschil delen
Vergeet de grote septemberknal. Voor een moment tenminste.
Rapporten suggereren dat Apple de zware spelers – de Pro, de Pro Max en die mysterieuze opvouwbare tablet – in de herfst van 2026 zou kunnen laten vallen. Wacht dan zes maanden. Breng de standaard iPhone 18 uit. De 18E. Misschien een Air van de tweede generatie. In het voorjaar van 2027? Dat zou een seismische verschuiving zijn. Het verandert de upgradecalculus volledig.
De iPhone Fold is geen droom meer. Het komt eraan. En het begint bij $ 2.000 of meer.
Apple is wanhopig op zoek naar een hype voor dat opvouwbare scherm. De ‘iPhone Ultra’. Hoe ze het ook noemen. Ze hebben de wereld nodig om verder te kijken dan de kleine voorsprong die ze wereldwijd hebben op Samsung en te negeren hoe ver ze terug zijn ten opzichte van Chinese giganten als Xiaomi. Deze lancering heeft gewicht. Te veel gewicht? Misschien.
Krimp en glas
Ontwerptechnisch? Saai. Veilig. Voorspelbaar.
Schermformaten blijven hetzelfde. 6,3 inch voor de standaard. 6.9 voor de profs. Het echte gesprek gaat over de achterkant. Geruchten zeggen dat het basismodel een kleinere camerabobbel krijgt. De Pro’s behouden hun brede “plateau” voor deze drie lenzen. Er is zelfs sprake van een uniforme look – geen tweekleurige ruggen meer op de Pro’s. Een subtiele transparante afwerking op het achterglas. Nieuwe kleuren? Lichtblauw. Donkere kers. Donkergrijs. Koffie bruin? Dood. Weg. Van tafel geschraapt.
Het dynamische eiland krimpt echter.
Gurman zegt kleiner. Leakers op X zijn het daarmee eens. Ice Universe beweert dat het 35% smaller zou kunnen zijn op de Pro-modellen. Het doel? Plaats de Face ID-sensoren onder het scherm. Verplaats de camera aan de voorkant naar de hoek. Laat de uitsparing behouden, maar zorg ervoor dat deze nauwelijks opvalt. Sommigen zeggen volledige technologie onder het scherm. Anderen zeggen slechts gedeeltelijk. Het maakt minder uit wat het is dan wat het doet: het scherm voelt groter aan. Dat is niet het geval. Er wordt alleen een rechthoek verwijderd.
Onder de motorkap
Batterijen. Iedereen wil grotere batterijen. Apple heeft vorig jaar geluisterd. Zullen ze het opnieuw doen?
De iPhone 18 Pro heeft mogelijk meer dan 5.000 mAh. Meer als je de fysieke simkaart weggooit. Amerikaanse modellen zouden meer sap kunnen krijgen dan Chinese modellen, alleen al vanwege de beperkte ruimte. Het is kleine techniek, maar het werkt. Uit de batterijtests van Patrick Holland bleek dat de laatste Pro stand hield tegen 34 andere telefoons. Dat momentum vasthouden? Kritisch? Nee, maar het helpt.
Camera’s kunnen eindelijk mechanisch worden. Niet alleen computationeel.
Een variabel diafragma op de Pro Max? Ja. Zoals de S9 had. Of de Xiaomi Ultra probeerde het voordat hij het opgaf. Het maakt echte scherptedieptecontrole mogelijk. Ook beter bij weinig licht op telelenzen. De selfiecam? Opgewaardeerd naar 24 megapixels voor elk model, behalve de E. Square-sensoren op instapniveau. Center Stage werkt nog steeds. Dat doet het altijd.
De drijvende kracht achter deze puinhoop is de A20-chip. Gebouwd met behulp van een nieuw Wafer-Level Multi-Chip Module-proces. RAM plakte rechtstreeks op de wafer. Sneller. Efficiënt. Nauwere integratie.
Of… misschien niet.
Sommigen zeggen dat de standaard 18 zal worden gedegradeerd. Dichter bij het E-model. Goedkoper om te bouwen. Minder te verkopen. De RAM-kosten rijzen de pan uit. “RAMageddon.” Tim Cook waarschuwde ons. De prijzen voor Macs zijn al gestegen. iPads. TV’s. Denk niet dat telefoons immuun zijn.
De kosten van levensonderhoud
Apple verhoogde de prijzen voordat ze zelfs maar de nieuwe telefoons lieten zien. Slim ondernemen. Pijnlijke consumentenwiskunde.
Als de standaard iPhone 9 GB RAM nodig heeft om de nieuwe AI-functies van iOS 27 te kunnen gebruiken (en laten we hopen dat dat genoeg is), en chips duur zijn, raad eens wat er dan bij de kassa gebeurt? Het gaat omhoog. Altijd.
De Pro-modellen blijven mogelijk plat. Het basismodel? Risicovoller.
Dan is er het Google-probleem. Gemini voedt Siri nu. Dat is prima. Het is prima. Is het?
Lentekoorts of gewoon koude voeten
Als de lancering in twee helften wordt gesplitst, wat betekent dat dan voor de gemiddelde gebruiker?
Je koopt nu een Pro. Of je wacht zeven maanden. U bespaart later geld op het standaardmodel. Of je haat het wachten. Het opvouwbare is een afleiding. Een flitsende. $ 2.000+ is veel voor een scherm dat buigt. Willen mensen dat? Apple hoopt het. De markt is er niet zeker van.
We hebben eerder camera’s onder het display gezien. Ze zuigen. Grotendeels. Wazige selfies. Ghosting. Maar als Apple een duidelijke foto van voren maakt en tegelijkertijd het Dynamic Island klein houdt… nou ja, dat is de droom. Het is nog niet gebeurd. Kunnen ze het repareren?
Wij weten het niet. Niemand weet het echt.
De stukken zijn er. Een betere batterij. Een kleiner eiland. Een opvouwbare telefoon die meer kost dan een gebruikte auto. De releasedatum is een gok. Het prijskaartje is een belofte. En de rest?
Goed. Laten we wachten tot september.
