De kwantumrace gaat niet meer over wie het hardst schreeuwt. Het gaat erom wie daadwerkelijk iets bouwt dat werkt.
Oratomic heeft zojuist $300 miljoen opgehaald.
Dit is een enorme Series A. Onder leiding van ARCH Venture Partners, Spark Capital en Khosla Ventures. De chequeboekcirkel omvat Bezos Expeditions, Bain Capital, Lowercarbon Capital, Index Ventures en General Catalyst. Ze vinden allemaal dat de timing goed is.
Waarom nu?
Oratomic slaat de tussenstap over. Elke andere grote speler produceert NISQ -machines. Lawaaierige Quantum-systemen op middelmatige schaal. Het zijn prototypes. Handig voor onderzoek. Niet om echte problemen op te lossen. Oratomic zegt dat dit tijdverspilling is. Ze willen direct naar het nutsbedrijf gaan. Een machine die bij zinvolle taken feitelijk beter presteert dan klassieke computers.
De oprichters zijn natuurkundigen van Caltech.
Ze gebruiken lasers. Niet zomaar lasers, maar optische pincetten die individuele atomen op hun plaats houden. Deze gevangen atomen dienen als qubits. De doorbraak vond plaats toen het team zich realiseerde dat hun foutcorrectiemethode veel minder qubits nodig had dan iedereen had voorspeld.
Voorheen leek het bouwen van een fouttolerant systeem onmogelijk. De ruis in kwantumtoestanden doodt informatie te snel. Je hebt overhead nodig. Enorme overhead.
“Voorheen had je niet kunnen concluderen dat we een bedrijf konden opbouwen”, zegt CEO Dolev Bluvstein. “Het leek gewoon veel te ver weg. Alleen deze doorbraak veranderde onze gedachten in één keer.”
Hier is de kicker. Ze beweren dat je slechts ongeveer 20.000 qubits nodig hebt om een bruikbare kwantumcomputer te maken.
Vergelijk dat eens met PsiQuantum.
PsiQuantum is 7 miljard dollar waard. Ook de luidruchtige tussenfase slaan ze over. Maar hun doel is een miljoen qubits. Een enorme machine. Oratomic beweert dat hun pad fundamenteel goedkoper is. Eenvoudiger. Bluvstein beweert dat ze de kerncomponenten al op kleine schaal hebben gedemonstreerd. Als het schaalbaar is, is 20.000 beter dan een miljoen in termen van technische moeilijkheidsgraad.
Wie heeft gelijk?
Niemand weet het nog.
Maar als het werkt?
Denk aan biotechnologie. Scheikunde. Logistiek. AI-training. Cryptografie breken. Dit zijn de velden die wachten op ruwe rekenkracht die klassiek silicium simpelweg niet kan bieden. Het geld van investeerders stroomt binnen. De aandelen Rigetti en IonQ zijn enorm gestegen. Startups als Infleqtion gingen naar de beurs.
Oratomic wil als eerste over de streep komen. Niet alleen de luidste in de kamer.
We hebben de componenten gedemonstreerd. Wij hebben het kapitaal. Het aantal qubits is de enige variabele die overblijft.
Zal 20k genoeg zijn?
Of zullen we nog een wegversperring tegenkomen die we niet hebben gezien?
De machine bestaat nog niet. Het zijn maar lasers. Atomen. En veel vertrouwen.
