Home Internet i IT Gadżety Dlaczego układ QWERTY pozostaje pomimo usterek mechanicznych

Dlaczego układ QWERTY pozostaje pomimo usterek mechanicznych

0

Nie można wpisać liter „ABC” na klawiaturze laptopa lub smartfona z układem QWERTY. Górny rząd zaczyna się od liter Q, W, E, R, T, Y. Ta konfiguracja nazywa się układem klawiatury QWERTY i nie jest przeznaczona do dużej szybkości ani ergonomii. Został zaprojektowany tak, aby zapobiegać zacinaniu się mechanizmów.

Chris Latham, mechanik maszyn do pisania z Wisconsin, stworzył pierwszy układ w 1873 roku. Pracował dla Sholes i Glidden. Klucze w ich prototypie zostały ułożone w kolejności alfabetycznej. Problem był mechaniczny. Wczesne maszyny do pisania wykorzystywały metalowe dźwignie, które uderzały w taśmę barwiącą. Jeśli użytkownik wpisał zbyt szybko, sąsiednie dźwignie mogłyby się zderzyć i zaciąć. Latham pomieszał litery i oddzielił te, które często były używane razem. Zmusiło to drukarkę do zwolnienia, aby maszyny mogły za nią nadążać.

Ten projekt nie jest jedynym rozwiązaniem. Istnieją również inne układy. Układ uproszczonej klawiatury Dvoraka przenosi najczęściej używane znaki do wiersza głównego. Zapewnia to większą prędkość drukowania i zmniejsza obciążenie pracą. Jednak nigdy nie stała się popularna. Dlaczego? Ponieważ rynek ujednolicił się wokół QWERTY.

Mit o wyższości QWERTY

Wielu nadal uważa QWERTY za najbardziej wydajny układ. Uważają, że zmniejsza to odległość, jaką pokonują palce. Badania pokazują, że jest to w większości mit. Badania porównujące QWERTY z innymi układami, takimi jak Dvorak i Colemak, wykazały, że różnica w szybkości jest niezauważalna dla przeciętnego użytkownika. Główną zaletą QWERTY jest przyzwyczajenie. Każdy uczy się tego w szkole. Zmiana wymaga przekwalifikowania. Większość pracodawców nie pokrywa tych kosztów.

Układ wpływa również na sposób korzystania z urządzeń cyfrowych. W smartfonach króluje wirtualna klawiatura QWERTY. Ona jest mała. Bardzo wąskie. Przewidywanie tekstu może być pomocne, ale ograniczenia fizyczne pozostają. Wprowadzanie tekstu głosowego staje się coraz bardziej powszechne. Całkowicie omija klawiaturę. Ta zmiana może w przyszłości rzucić wyzwanie dominacji QWERTY. Jest to jednak obecnie standard domyślny.

Dlaczego jest to ważne dla współczesnych użytkowników

Nie musisz uczyć się nowych układów, aby doskonalić swoje umiejętności pisania. Zrozumienie historii układu klawiatury QWERTY pomoże Ci zrozumieć, dlaczego niektóre nawyki się utrzymują. To wyjaśnia również istnienie ergonomicznych klawiatur. Próbują rozwiązać napięcie spowodowane decyzjami projektowymi podjętymi kilkadziesiąt lat temu.

Niektórzy użytkownicy używają oddzielnych klawiatur. Wierzą, że może złagodzić ból nadgarstka. Inni używają alternatywnych układów, takich jak Colemak. Większość liter została zachowana, ale samogłoski i pospolite spółgłoski zostały przeniesione. Krzywa uczenia się jest stroma. Nagrody są małe. Jeśli piszesz cały dzień, może warto. Jeśli od czasu do czasu piszesz e-maile, prawdopodobnie nie.

Pytanie nie brzmi, czy QWERTY jest idealne. Pytanie czy chcesz się zmienić. Większość ludzi nie chce. Bezwładność jest zbyt duża. Układ jest wbudowany w edukację, oprogramowanie i pamięć mięśniową. To zabytek historyczny, który nigdy nie zniknie. To nie jest wada. W ten sposób rozwija się technologia.

Mit QWERTY i powstanie klawiatury Dvoraka

Pierwsza komercyjna maszyna do pisania zjechała z linii montażowej firmy Remington & Sons w 1874 roku. Nazywała się maszyną do pisania Sholes and Glidden, ale eksperci branżowi nazywają ją Remington nr 1. Urządzenie opiera się na mechanizmie wynalezionym przez Christophera Lamama Scholesa i Carlosa Gliddena. Samuel Soule również posiada patent na ten model. Kiedy skończyły się pieniądze, Sholes zwrócił się o pomoc do swojego dawnego partnera biznesowego Jamesa Densmore’a. Densmore wkroczył, wykupił udziały Gliddena i Soule i popchnął Sholesa do ulepszenia prototypu.

Do produkcji potrzebna jest fabryka. Densmore i jego partner George Washington Yost znaleźli go w sklepie E. Remington and Sons. Po wojnie secesyjnej firma doświadczyła trudności. Sprzedaż broni spadła. Remington przestawił się na produkcję maszyn do szycia. Maszyna do pisania jest bardzo podobna do maszyny do szycia. Zgodzili się to wypuścić.

Oryginalna klawiatura nie była QWERTY. Klucze ułożono w kolejności alfabetycznej. Dwa rzędy. Tylko.

Remington numer 1 pojawił się na rynku z tym układem. Układ QWERTY został opatentowany dopiero w 1878 roku. W tym czasie samochód był już w użyciu.

Mechanika była surowa. Każdy klucz był przymocowany do metalowego pręta. Po naciśnięciu klawisza pręt przesuwał się do przodu. Uderzył w taśmę z atramentem. Taśma została dociśnięta do papieru. Papier był za taśmą. Pręt wracał. Powtarzać.

Dżemy były nieuniknione. Pan Scholes natychmiast zauważył błąd. Jeśli wpisałeś zbyt szybko, pręt nie miał czasu na powrót do pierwotnej pozycji. Zderzyły się ze sobą. Samochód został zablokowany.

Według legendy Scholes zaprojektował klawiaturę QWERTY, aby spowalniać ludzi. Umieszczone zwykłe litery w trudno dostępnych miejscach. Zmuszano drukarzy do używania słabych palców. Zapobiegnięto zakleszczeniom.

Ta historia prawdopodobnie nie jest prawdziwa. Densmore mógł wynaleźć QWERTY. Układ oddzielił popularne kombinacje dwuliterowe. Umieściłem je po przeciwnych stronach klawiatury. Lub między twoimi rękami. Chodzi o efektywność. Tu nie chodzi o profilaktykę.

Dlaczego QWERTY przetrwa

Ludzie nie tylko zaakceptowali układ. Przeanalizowali to. Szukali lepszych opcji. Dyskusja rozpoczęła się niemal natychmiast.

Głównym problemem nie była tylko prędkość. Wszystko zależy od pamięci mięśniowej. Kiedy drukarki nauczą się pisać na klawiaturze QWERTY, zmiana może być bolesna. Producenci trzymali się tego układu. Następnie pojawiły się materiały edukacyjne. Ekosystem został zablokowany.

Układ klawiatury Dvoraka

W latach trzydziestych XX wieku pojawiło się inne podejście. Dr August Dvorak i William Deeley zaprojektowali klawiaturę, dla której priorytetem była wydajność. Większość trafień padła ze środkowego rzędu. Górne i dolne wiersze przetworzyły mniej znaków. Celem było ograniczenie ruchu palców.

Ta teoria była słuszna. Główny rząd zawierał najczęściej używane litery angielskie. Dvorak umieścił samogłoski po lewej stronie. Spółgłoski są po prawej stronie. Zmienne ręce. Zminimalizuj ruchy krzyżowe.

Czy Dvorak naprawdę działa?

Badania pokazują mieszane wyniki. Niektóre testy wskazują na większą prędkość pisania podczas korzystania z Dvoraka. Inne nie wykazują znaczących różnic. Dane zależą od wielkości próby i czasu trwania ćwiczenia.

Nauka Dvoraka wymaga czasu. Drukarze muszą zapomnieć o latach pamięci mięśniowej ukształtowanej pod wpływem QWERTY. Okres przejściowy spowalnia pracę. Dla wielu osób długoterminowe korzyści nie są warte krótkotrwałych niedogodności.

Gdzie dzisiaj jesteś?

QWERTY pozostaje normą. Wbudowana w każdą klawiaturę fizyczną. W każdej emulacji oprogramowania. Do dowolnego standardu kodowania. Dvorak znajduje się w menu ustawień. To wybór. Niszowy wybór.

Powodem nie jest przewaga techniczna. To jest bezwładność.

Możesz zmienić już dziś. To zajmie miesiąc. Wtedy może będzie szybciej. A może nie. Dzisiejsze laptopy nie zapewniają płynnego pisania, o które martwił się Scholes. Jednak duchy mechanizmów z 1874 roku nadal istnieją w układach, których używamy do pisania kodu, komponowania listów i hakowania Internetu.

Czy to najlepszy układ? Prawdopodobnie nie. Czy ona jest jedyna? Już nie. Ale to twój wybór.

August Dvorak nie był tylko naukowcem z fajką. W latach czterdziestych XX wieku został komandorem porucznikiem Rezerwy Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Wcześniej kierował badaniami na Uniwersytecie Waszyngtońskim. Nie tylko zgadywał, co do wydajności pisania. Zebrał inżynierów. Przeanalizowali 250 różnych opcji klawiatury. QWERTY był jednym z nich. Jaki jest wniosek? To jeden z najgorszych projektów wszechczasów.

Dane były niepodważalne. Ponad połowa pracy związanej z pisaniem na klawiaturze QWERTY odbywa się lewą ręką. Wiele popularnych słów wymaga, aby całą pracę wykonywać lewą ręką. Większość ludzi jest praworęczna. Dvorak uznał to za zasadniczy błąd. Ręka niedominująca została przeciążona. Inżynierowie śledzili także ruch palców. Palce zawsze oddalają się od rzędu „domowego”, aby dotrzeć do najdalszych klawiszy. Używając tylko słabej lewej ręki, możesz napisać ponad 3000 słów.

Ergonomiczna logika uproszczonej klawiatury Dvoraka

Dvorak nie tylko narzekał. Stworzył rozwiązanie. W 1936 roku opatentował uproszczoną klawiaturę Dvoraka (DSK). Jego podejście opiera się na solidnych podstawach naukowych. Studiował gęstość liter. Analizował częstotliwość występowania określonych słów w tekstach. Cel jest prosty. Celem jest zminimalizowanie odległości, na jaką poruszają się palce.

Model ten rozkłada obciążenie równomiernie. Obciążenie rozkłada się równo pomiędzy lewą i prawą rękę. Wydajność jest główną zasadą gry. W układzie klawiatury Dvoraka najczęściej używane symbole znajdują się po prawej stronie głównego rzędu. Nie ma potrzeby, aby palce nagle odpadały. Lewa ręka przetwarza wszystkie otaczające je samogłoski i spółgłoski. Prawa ręka trzyma się spółgłosek.

Ta równość jest ściśle przestrzegana. W języku angielskim jest bardzo niewiele słów, które można wpisać jedną ręką za pomocą klawiatury Dvoraka. Są tylko dwa takie słowa: „papaja” i „nieprzezroczysty”. Porównaj z QWERTY. Z drugiej strony słowa takie jak „dynia” i „minimal” świetnie wyglądają w standardowym układzie. Wypróbuj je. W Dvoraku wydaje się to nienaturalne. Na QWERTY wydaje się to naturalne. To pułapka.

Czy klawiatura Dvoraka jest lepsza od klawiatury QWERTY?

W swoim artykule „Istnieje lepsza klawiatura do pisania” Dvorak nazywa QWERTY „tzw. klawiaturą standardową”. Mógł mieć trudności z dowiedzeniem się, że Amerykański Narodowy Instytut Normalizacyjny przyznał później certyfikat QWERTY jako de facto standard dla klawiatur komputerowych. Co gorsza, norma ISO utrzymuje QWERTY w centrum uwagi i dodaje jedynie symbole fonetyczne z innych języków.

W argumentacji za Dvorakiem nie chodzi tylko o wygodę. Chodzi wyłącznie o czystą prędkość. Ale dowody nie są jednoznaczne. Zostało to bezpośrednio potwierdzone w raporcie dr Earla P. Stronga z 1956 roku, ufundowanym przez Administrację Usług Ogólnych Stanów Zjednoczonych. Typerzy przeszkoleni w D.S.K. były szybsze i dokładniejsze. Tylko podczas długich sesji treningowych. W pewnym momencie różnica zniknęła. Jaki był werdykt Stronga? Konwersja nie jest warta inwestycji. Nowy sprzęt kosztuje. Ponowne szkolenie wymaga czasu. ROI (zwrot z inwestycji) jest znikomy.

Aby się przekonać, zmień ustawienia systemu operacyjnego komputera, aby przełączyć klawiaturę na konfigurację Dvoraka. W zależności od klawiatury możesz także zamienić klawisze i zmienić ich układ na układ Dvoraka.

Przeszkody nie mają charakteru technicznego. To jest bezwładność.

Inne układy klawiatury

Dvorak to tylko jedna z opcji. To nie jedyny układ inny niż QWERTY. Istnieje QWERTZ, popularny w Europie Środkowej. AZERTY, używany we Francji i niektórych częściach Afryki. Klawiatura dostosowuje się do potrzeb Twojego języka. Klawiatura hiszpańska wykorzystuje technologię QWERTY, ale dodatkowo posiada klawisz Ñ. Forma fizyczna pozostaje taka sama. Mapa się zmienia.

Historia standardu QWERTY

Nowoczesne standardy nie zrodziły się z ergonomii. Powstały z mechaniki. Christopher Scholes wynalazł Remington nr 1 w 1874 roku. Była to pierwsza komercyjna maszyna do pisania. Scholes zaimplementował także układ QWERTY. Dlaczego? Zamek mechaniczny. Wczesne prototypy miały pręty udarowe. Kolumny wejściowe stają się złożone, jeśli często używane są pewne pary znaków. Scholes rozesłał list ogólny. Założył blokadę, aby zapobiec kolizji. Jest to rozwiązanie problemu maszynowego, a nie ludzkiego.

Czy Dvorak jest lepszy od QWERTY? W teorii – tak. W praktyce – nie. Autorzy osiągnęli w przybliżeniu tę samą prędkość, korzystając z obu układów. Korzyści ergonomiczne są realne. Dla przeciętnego użytkownika wzrost prędkości nie jest istotny statystycznie. Koszty zmiany są wysokie. Efekty sieciowe są silniejsze. Wszyscy używają QWERTY. Dlatego wszyscy używają QWERTY.

Przed QWERTY maszyny do pisania korzystały z innego mechanizmu. Tekst znajdował się na końcu paska. Po naciśnięciu klawisza pręt obracał się na taśmie. Wydruki wykonano na papierze. To niewygodne. Projekt Scholesa był prostszy. Podbiła rynek. Ergonomia została utracona.

W dalszym ciągu jesteśmy ograniczeni przez zasady pisania do mechanicznych ograniczeń XIX wieku. 2024 To działa. Bardzo znajomy. Żal mi tylko małych paluszków. Ale aby to zmienić, samo ulepszenie projektu nie wystarczy. Wszystkim potrzebna jest natychmiastowa zmiana. To się nigdy nie zdarza.

Więc pisz dalej. Lewa ręka podnosi ciężar. Pasek nie jest już zatkany. To po prostu powoduje zespół cieśni nadgarstka.

Exit mobile version