Ewolucja cheatów w grach wideo: od kodu Konami po najnowsze modyfikacje
Czasami uderzasz w ścianę. Możesz być niekwestionowanym mistrzem tabeli liderów i zdobywać kolejne poziomy we śnie, ale w niektórych grach utkniesz. Być może projekt jest po prostu zepsuty. Być może skok w poziomie trudności wydaje się zamierzony. Tak czy inaczej, osiągnąłeś swój limit. Jaki jest jedyny sposób na pokonanie gry? Musisz oszukiwać.
Oszukiwanie nie jest zjawiskiem nowym. Jest prawie tak stara jak sam przemysł medialny. Sercem gry wideo jest zaledwie kilka linijek kodu. Jeśli wiesz, co robisz i masz odpowiednie narzędzia, możesz dodać kilka linijek logiki i zamienić niemożliwą walkę z bossem w banalną. Trudno jednak zmienić kod przy zachowaniu stabilności gry. Większość graczy nie ma umiejętności programowania, aby naprawić grę bez jej psucia.
Należy pamiętać, że nie wszystkie oszustwa mają na celu zdobycie przewagi. Niektóre kody faktycznie sprawiają, że gra jest „trudniejsza”. Mogą stworzyć silniejszych wrogów lub zmniejszyć zdrowie twojej postaci. Inne dają dziwne zdolności, których nie ma w podstawowej grze, takie jak latanie lub przechodzenie przez ściany. A także porady kosmetyczne. W ogóle nie zmieniają mechaniki. Po prostu sprawiają, że świat gry jest zabawny. Często jest to bardzo zabawne. Zwykle nieszkodliwy.
Istnieje wiele sposobów na oszukiwanie w grach wideo. Nie wszystkie metody działają na wszystkich platformach. Oszukiwanie na konsolach różni się całkowicie od oszukiwania na PC. Gry online dodają zupełnie nowy poziom złożoności i dylematów moralnych. Kiedy oszukujesz w trybie dla jednego gracza, wpływa to tylko na twoje własne doświadczenia. Twoje ego może zostać uderzone lub możesz mieć dziwne poczucie osiągnięcia. A co z oszukiwaniem w grach online? Wpływa także na innych. Większość społeczności internetowych nienawidzi oszustów. Uważają to za naruszenie umowy społecznej.
Słowo „oszukiwanie” ma silną stronniczość. Stwarza to obraz zawodnika, który nie wkłada żadnego wysiłku. Jednak nie zawsze tak jest.
Używanie kodu gry wideo do oszukiwania
Zanim istniały narzędzia do edycji i edytory pamięci, istniały kody. To były pierwsze oszustwa. Często były dostarczane przez programistów jako pisanki lub funkcje testowe i tym samym stały się legendarne. Najbardziej znanym przykładem jest kod Konami. Góra, Góra, Dół, Dół, Lewo, Prawo, Lewo, Prawo, B, A, Start. W Gradius daje graczowi dodatkowe życia. Odkrywa sekrety Mega Mana. Przekształca grę z testu umiejętności w łamigłówkę pamięciową.
Kody są proste. Są wbudowane w grę. Nie są wymagane żadne narzędzia zewnętrzne. Wystarczy znać kolejność. Na wiele lat to wystarczyło.
Niektóre studia osadzają kody bezpośrednio w ostatecznej wersji. Nie robi się tego tylko dla zabawy. Upraszcza to fazę zapewniania jakości. Ten etap nazywany jest także testowaniem gry. Testerzy przeglądają grę w poszukiwaniu błędów. Sprawdzają, jak stabilny jest kod.
Długa gra z wieloma poziomami wymaga skrótów. Wyobraź sobie grę fantasy RPG. Postacie mogą korzystać z dziesiątek broni. Chodzenie po okolicy w celu znalezienia każdego przedmiotu zajmie wiele godzin. Wbudowane skróty umożliwiają testerom natychmiastowe ich uzyskanie. Kody te czasami pozostają w wydanym produkcie.
Inni programiści dodają kody, aby utrzymać zaangażowanie graczy. Nikt nie chce wyjść z powodu rozczarowania. Kody pomagają tym, którzy mają trudności z mechaniką. Pozwalają ukończyć grę. Zwiększają także regrywalność. Raz grasz normalnie. Następnie używasz kodu, aby stać się siłą nie do powstrzymania. Niektóre uwzględniają je, ponieważ gracze ich oczekują. Współcześni gracze ich szukają.
Znajdowanie sekretów
Gracze znajdują te kody przez przypadek. Lub ustnie. Niektórzy ludzie sami łamią kod. Inni czekają, aż opublikują je strony takie jak GameFAQ lub IGN. Szybkie wyszukiwanie zwykle ujawnia, czy istnieją kody do Twojej gry.
Metody wprowadzania są różne. Niektóre gry mają specjalny ekran wprowadzania. Inne wymagają zatrzymania gry i naciśnięcia sekwencji przycisków. Może to zająć kilka prób. Gdy złapiesz rytm, Twoja postać stanie się niezniszczalna.
Korzystanie z hacków stron trzecich
Nie wszystkie gry obsługują wewnętrzne kody. Niektóre wymagają narzędzi zewnętrznych. Programiści mogą zmieniać kod źródłowy. Ale większość użytkowników polega na hakerach. Narzędzia te są często nazywane trenerami.
Trenerzy zmieniają grę. Wzmacniają postacie. Albo zmieniają świat gry. Razem z grą możesz uruchomić osobną aplikację. Niektórzy stale zmieniają kod. Ładowanie gry następnie ładuje hack.
Wiele witryn udostępnia te symulatory. Bądź ostrożny. Niektóre hacki to wirusy. Przeczytaj komentarze użytkowników. Sprawdź recenzje. Poszukaj trainera w kilku miejscach. Pomaga to odfiltrować złośliwe oprogramowanie. Nawet legalne hacki mogą spowodować awarię gry. Albo sprawić, że będzie niegrywalny.
Ograniczenia konsoli
Hakowanie konsol jest trudniejsze. Konsole to systemy zamknięte. Korzystają z zastrzeżonych mediów. Haker musi ciężko pracować, aby ominąć te ograniczenia. Prawidłowe wykonanie tej czynności wymaga umiejętności. Często tracisz gwarancję. Proces jest ryzykowny. Mimo to wynik nie jest gwarantowany.
Kody do sprzętu konsolowego
Gry konsolowe to zamknięty ekosystem. W przeciwieństwie do gier komputerowych, w których istnieje wiele sposobów na obejście zasad, łamanie zasad na konsolach często wymaga fizycznej interwencji. Nie można po prostu pobrać łatki i zacząć wykorzystywać luki w kodzie. Systemy kartridżowe są niezwykle trudne do zhakowania, ponieważ programiści piszą gry bezpośrednio w pamięci tylko do odczytu (ROM). Modyfikowanie tego kodu wymaga specjalistycznego sprzętu i dogłębnej wiedzy programistycznej.
Game Genie wkracza na scenę.
Codemasters zaprojektowali te urządzenia, aby uniknąć konieczności fizycznego hakowania. Instalacja jest prosta. Włóż kartridż z grą do Game Genie, a następnie podłącz go do konsoli. Urządzenie pełni rolę pośrednika. Rozpoczynając grę, wprowadź specjalny kod. To urządzenie przechwytuje przepływ danych pomiędzy kasetą a konsolą i dynamicznie zmienia dane, aby umożliwić funkcje oszukiwania.
Co jest takiego wspaniałego w tym podejściu? Pozostawia oryginalny wkład nienaruszony. Nie ma potrzeby przepisywania ROMu. Po prostu udostępniasz konsoli zmodyfikowaną wersję tych samych danych. Żadnych uszkodzonych zapisów. Żadnych „murowanych” gier. Zyskujesz natychmiastową nieśmiertelność lub dodatkowe życia.
Konsole dyskowe działają inaczej. Systemy te nie korzystają z wkładów ROM. Zamiast tego gracze najpierw wkładają „dysk z cheatami”. Dysk ładuje mały skrypt do pamięci systemowej. Po aktywowaniu kodu możesz usunąć dysk z kodami i włożyć prawdziwą grę. Niektóre starsze systemy wymagają również użycia dysku flash do przechowywania ustawień cheatów. Jest to rozwiązanie dla systemów, które nie chcą bezpośrednio modyfikować oprogramowania.
Przejdź w stronę kodów online
Kody sprzętowe, takie jak Game Genie i popularny GameShark, zdominowały erę kartridży. Są to narzędzia dla pojedynczych graczy. Oszukujesz maszynę, a nie osobę. Większość ludzi nie ma nic przeciwko psuciu sobie przyjemności. Nie szkodzi to innym.
Internet zmienił wszystko.
W grach online przeciwnikami są ludzie. Oszukiwanie nie jest nieszkodliwą, samotną czynnością. Narusza to umowę społeczną. Jak oszukiwać, gdy wszyscy są ze sobą połączeni?
Automatyczny cel to najczęstsza odpowiedź. W strzelankach pierwszoosobowych trafienie w ruchomy cel jest trudne. Funkcja automatycznego celowania namierza cel w obszarze objętym działaniem wroga. Możesz całkowicie przegapić, jeśli grasz sam. Dzięki oszustwu stajesz się snajperem. To nie jest umiejętność. To jest automatyzacja.
Potem są makra.
Gry RPG dla wielu graczy (MMORPG) często wymagają szlifowania. Zabij tego samego potwora setki razy, aby awansować na wyższy poziom. To nudne. Doświadczeni gracze tworzą skrypty (makra) automatyzujące te powtarzalne polecenia. Podczas gdy gracz idzie po kawę, gra wykonuje rutynę. Twórcy projektują te gry tak, aby rozwijać się organicznie. Automatyzacja zakłóca ten projekt.
Niektórzy gracze nawet nie chcą grindować. Płacą innym za ulepszanie swoich postaci. Nazywa się to „wyrównywaniem mocy” lub „dzieleniem konta”. Inni grają normalnie, zwiększając swoje statystyki i zdobywając sprzęt. Kiedy postać staje się potężna, pierwotny właściciel odzyskuje kontrolę. To całkowicie pomija oczekiwaną krzywą progresji.
Ekonomia oszukiwania
Wirtualne przedmioty mają realną wartość. Wiele gier online ma ekonomię w grze, w której gracze mogą handlować bronią, zbroją i walutą. Niektórzy gracze podejmują tę czynność poza klientem gry.
Witryny takie jak eBay przeprowadzają aukcje wirtualnych towarów. Gracze sprzedają przedmioty wysokiego poziomu i rzadkie waluty za prawdziwe pieniądze. Praktyka ta spadła od początków gier MMORPG, ale nie zniknęła. To wciąż szara strefa rynku. I nadal narusza warunki korzystania z większości głównych gier.
Konsekwencje
Twórcy gier nie lubią oszustów.
Większość gier online ma dedykowanych administratorów, którzy monitorują podejrzane działania. Ich tolerancja dla oszustwa jest bliska zeru. Jeśli używasz kodów do automatycznego celowania lub sprzedajesz przedmioty za prawdziwe pieniądze, ryzykujesz, że zostaniesz zbanowany. Stałe zamki są powszechne. Stracisz swoje konto. Cały zainwestowany czas i pieniądze znikają.
Inne gry opierają się na działaniach policji. Gracze zgłaszają podejrzane zachowanie. Społeczność pełni rolę sędziego i ławy przysięgłych. Jest mniej formalny, ale równie skuteczny.
Czy zdrada zawsze jest zła?
Nie koniecznie. Dla niektórych osób kody mogą przedłużyć żywotność gry. Kiedy poziom trudności wzrasta, pozwala im to zachować koncentrację. Daje to drugie życie starym grom, które w innym przypadku mogłyby pozostać niezauważone. Zwiększa to zwrot z inwestycji. Kupiłeś grę. Chcesz zobaczyć wszystko, co ma do zaoferowania.
Ale jest granica.
Komputer nie przejmuje się tym, że używasz cheatów. On nie ma żadnych emocji. kiedy spamujesz oszustami, nie czuje się sfrustrowany. Ludzie czują.
Prawdziwi gracze odczuwają ból nieuczciwej przewagi. Denerwują się, gdy przegrywają z tymi, którzy nie przestrzegają zasad. Granica między egoistycznymi usterkami a cyberstalkingiem jest bardzo cienka. Przekraczając go, nie tylko łamiesz kod. Łamiesz zaufanie.
Technologie stale się rozwijają. Metody się zmieniają. Jednak napięcie między wygodą a uczciwością pozostaje. Jak długo ekosystem może tolerować tych, którzy odmawiają przestrzegania zasad?
Gdzie szukać dalej
Na tym rozmowa się nie kończy. Jeśli chcesz zrozumieć mechanikę gier cyfrowych, czeka na Ciebie cały ekosystem zasobów. Zapoznaj się z naszymi przewodnikami krok po kroku dotyczącymi budowy komputera lub modernizacji pamięci RAM w laptopie i komputerze stacjonarnym. To jest praktyczna treść. Możesz także dowiedzieć się, jak wymienić baterię w iPodzie. Bateria iPoda wydaje się być zupełnie innym urządzeniem, ale poziom interakcji ze sprzętem pozostaje ten sam. Jeśli czujesz się winny z powodu tych wszystkich elektroodpadów, oto kilka wskazówek, jak zmniejszyć ślad węglowy Twojej technologii.
Referencje
Pomysły przedstawione w tym artykule nie wzięły się znikąd. Opierają się one na dyskusjach akademickich i publicystycznych.
Artykuł Andrei Adelson „Oszukiwanie to tylko część gry”, opublikowany w „The New York Times” w 1989 r., nadał wczesny ton. Artykuł jest stary, ale jego przesłanie jest nadal aktualne. Warto także wspomnieć o książce Mii Consalvo Cheating, opublikowanej przez MIT Press w 2007 roku. Zgłębia ona kwestie etyczne głębiej niż przeciętny obserwator.
Ed Halter napisał artykuł „Bez uczciwości!” (No Fair!) dla magazynu Games for Windows w 2007 r. Luke O’Brien napisał dla Slate w 2007 r. artykuł zatytułowany „Góra, góra, dół, dół, lewo, prawo, B, A”. Obaj autorzy badają granicę pomiędzy strategią a oszustwem.
Z akademickiego punktu widzenia K.K. Kimppa i A.K. Bissett opublikował artykuł „The Ethical Significance of Cheating in Online Computer Games” w „International Review of Information Ethics”. Materiał jest złożony, ale ważny. GameFAQs służy również jako duże, niekontrolowane repozytorium informacji o zachowaniu graczy, udostępnianiu kodu i normach społecznościowych. Mniej teorii, więcej praktyki.
Dlaczego to jest ważne?
Źródła te to nie tylko cytaty. Dowodzą, że oszustwo nie jest nową porażką. To jest funkcja. Oczywiście jest to kwestia kontrowersyjna. Ale to jest funkcja.
Debata przeszła od zwykłej irytacji do dociekań moralnych. Jeśli wszyscy o tym wiedzą, czy jest to uważane za oszustwo? Jeśli gra nie ukarze Cię za to, czy jest to uważane za oszustwo? Na te pytania nie ma jednoznacznych odpowiedzi. Rodzą jedynie nowe pytania.
Możesz kontynuować czytanie. Możesz też kontynuować grę. Granica między nimi jest bardziej niewyraźna, niż przyznaje większość programistów.
